Idara ya 'Da'awah, Habari, Utafiti, Tahariri Na Uandishi

Ansaar Muslim Youth Centre

 

Katika makala iliyopita tuliona hatari ya mtu kufanya jambo lililokua nje ya maadili ya Kiislam kwa kutegemea hoja batili vikiwemo visa vya uongo vilivyo simuliwa na wasiokua Waislam katika Mayahudi na Wakristo.

 

Hivi sasa watetezi wa tawassul zisizofaa wameanza kukiri kua ni kweli wanategemea Hadithi mbovu (dhaifu) lakini eti sio kila hadithi mbovu haitumiwi. Na wametoa ushahidi kwamba mbona Maimamu wakubwa wametoa hukmu juu ya baadhi ya mambo ya kisheria kwa kutegemea hadithi mbovu?

 

Maneno hayo hapo juu si sahihi na wala hayakubaliki kwa sababu ni jambo lenye kueleweka na kila mwanafunzi wa somo la Hadithi kua wanachuoni wote wanakubaliana kua Hadithi dhaifu haifai kuitolea dalilli au hoja katika mambo ya itikadi au hukmu za kisheria. Ikhtilafu iliyopo ni ile kauli kwamba je, inafaa kutegemea hadithi dhaifu katika matendo ya Fadhila? (Fadhaailul A’amaali)? Kuna wanachuoni wanaosema kua yafaa kutumia hadithi hizo na kuna wanaosema haifai. Kauli yenye nguvu ni kwamba haifai kutumia hadithi dhaifu kwa jambo lolote. (Rejea vitabu vifuatavyo kwa faida juu ya hayo tuliyoyataja: Tadriibur-raawiy juzuu ya 1 uk.268 – 299. Al – kifaya uk. 133 – 134, Taysiir Mustwalahul Hadithi uk. 65 naTamamul Minnah uk. 34).

 

Ama ile hoja inayotolewa na watetezi wa Bid’aa kua Maimamu wakubwa walitegemea hadithi dhaifu kama ushahidi juu ya baadhi ya hukmu za kisheria, hii ni dalili ya kutoijua au kushindwa kuielewa misimamo ya Maimamu hao kuhusu upokezi wa Hadithi za Mtume (s.a.w.) na masimulizi yake.

 

Ni jambo lenye kueleweka na kila msomi wa somo la Hadithi kwamba kipindi walichokua wakiishi Maimamu wetu mashuhuri: Imam Abu Hanifa (r.a.) Imam Malik (r.a) Imam Shaafii (r.a.) na Imam Ahmad (r.a.) ilikua ni kipindi tayari mafunzo ya Mtume (s.a.w.) yalikua yameshaharibiwa. Maadui wa Uislam walikua tayari wameshatunga Hadithi nyingi za uongo na kusingizia kwamba ni maneno ya Mtume (s.a.w.) (Rejea makala yetu ya Al-Fikrul Islamiy Na. 34 kwa maelezo zaidi). Maimamu wote hao tuliowataja walikataa katakata kufuatwa tu kichwa mchunga kwani wao ni wanaadamu ambao sio maasuum (hawakulindwa kufanya makosa) kama walivyolindwa Mitume wa Mwenyeezi Mungu. Na wote walitamka waziwazi pale itakapo sihi Hadithi ya Mtume (s.a.w.) basi hayo ndio madhehebu yao. Na zifuatazo ni kauli zao kuthibitisha hayo:-

 

Imam Abu Hanifa (r.a.) amesema:-

“Itakaposihi Hadithi basi hiyo ndio madhehebu yangu”.

(Alhaashiyah Juzuu ya 1 uk. 63)

 

Imam Malik (r.a.) amesema:-

“Hakuna yeyote baada ya Mtume (s.a.w.) isipokua kauli yake huchukuliwa na kuachwa isipokua Mtume (s.a.w.)”

(Irshaadus Saalik Juzuu ya 1 uk. 227)

 

Imam Shaafii (r.a.) amesema:-

“Itakaposihi Hadithi basi hayo ndio madhehebu yangu”

(Al Majmuu Al Mussawwiy Juzuu ya 1 uk 63)

 

Na amesema kumwambia Imam Ahmad (r.a.):

 

“Nyinyi mnajua zaidi Hadithi na wapokezi kuliko Mimi. Basi ikiwa Hadithi sahihi nijulisheni, vyovyote iwavyo, (Iwe ipo mji wa) Kufa, au Basra au Shamu, ili nipate kuiendea endapo itakua ni sahihi”.

(Adabu Shaafii uk. 94 Na 95).

 

Na amesema:-

“Kila jambo ambalo limesihi ndani yake habari toka kwa Mtume (s.a.w.) mbele ya watu (Wataalamu) wa upokezi, na (ikawa) kinyume na niliyoyasema, basi Mimi ninaliacha jambo hilo katika Uhai wangu na baada ya mauti yangu”.

(Al – I’ilaamul Muwaqi'ina Juzuu ya2 uk. 363).

 

Imam Ahmad (r.a.) amesema:-

“Kufuata (kunakotakiwa) ni mtu kufuata aliyokuja nayo Mtume (s.a.w.), na toka kwa Maswahaba wake, kisha yeye baada ya taabiina ni mwenye khiyari”. (Masail Imam Ahmad uk. 276).

 

Na amesema:-

“Msinifuate mimi kichwa mchunga wala usimfuate kichwa mchunga Maliki, Shaafii, wala Awzaaiy wala Athawriy, na chukueni pale walipochukua wao”.

(I’ilamul Muwaqiina juzuu 2 uk. 302)

 

Pamoja na yote hayo tuliyoyataja katika kauli za Maimamu, watetezi wa Bid’aa na Tawassul zisizofaa kisheria wamejijengea kufuata tu Maimamu na Masheikh kichwa mchunga wanadai wao ni wafuasi wa Imam Shaafii (r.a.). Lakini ukiangalia matendo yao, utagundua mara moja kua wao ndio watu wa mwanzo kumuasi Imam Shaafii (r.a.), hasa katika mambo ambayo mna ndani yake maslahi ya Kidunia. Mfano mzuri wa uasi huo ni pale Imam Shaafii (r.a.) alipotoa fatwa kua thawabu za mwenye kusoma Qur’aan hazimfikii maiti kama alivyonukuliwa na Imam Nawawiy katika kitabu chake (Sherehe ya sahihi Muslim Juzuu 1 uk.60):-

 

“Na ama kusoma Qur’aan, ni mashuhuri toka Madhehebu ya (Imam) Shaafii kwamba thawabu zake hazimfikii maiti”. (Mwisho wa kunukulu).

 

Lakini kwa sababu hivi sasa baadhi ya walimu wamejitengenezea rizki kwa kuwasomea watu khitma, basi hilo wamelitetea kufa kupona hadi kumuweka Imam Shaafii (r.a) baoni. Ukiwauliza watakwambia ndio, mbona Maimamu wengine wamekubali hilo? Sasa ukimuuliza, mbona basi unajinasibisha na Madhehebu ya Imam Shaafii (r.a.)? Jawabu hatokupa ipasavyo, kwani watatafuta kila hoja ilimradi kujuzisha hilo.

 

Mfano mwingine wa uasi aliofanyiwa Imam Shaafii (r.a.) ni pale aliposema katika kitabu chake (Al-Ummu, Juzuu ya 1 uk. 317):

“Na ninapenda kwa jirani wa maiti au jamaa zake wa karibu kuwafanyia watu wa maiti chakula siku aliyokufa na usiku wake (kiasi cha) kuwashibisha, kwani hilo ni Sunnah na dhikri karimu, na ni katika tendo la watu wa kheri kabla yetu na baada yetu. Kwa sababu zilipokuja khabari za kifo cha Jaafar, Mtume wa Mwenyeezi Mungu (s.a.w.) alisema:-

 

“Wafanyieni ukoo wa Jaafar chakula kwani wamefikwa na jambo lenye kuwashughulisha”. (Mwisho wa kunukulu).

 

Maneno haya, ni Mashekhe na walimu wachache sana wenye kuyafundisha, kwa sababu Mashekhe na walimu wengi wamewajengea watu ada ya kwamba yule mwenye kufiwa ndie mwenye kuwatengenezea watu chakula. Na mtu yu radhi akope kama hana kitu kwa kuogopa watu wasije wakamsema kwamba amemtupa maiti wake au ameshindwa kuwakirimu watu.

 

Vile vile Imam Shaafii (r.a.) ni katika waliopinga matanga aliposema:-

“Na ninachukia matanga; nayo ni mkusanyiko wa watu (nyumbani kwa maiti) hata kama hawana kilio, kwani hilo linaamsha huzuni na linazidisha gharama (za mazishi).

 

Leo imekua kila kukifiwa utasikia kuna matanga ya jumla na matanga ndugu siku tatu hadi saba. Hakuna lifanywalo humo isipokua kusengenyana na kula ubwabwa. Na hatujasikia hayo yakikemewa, kwani ukiyakemea hayo utawaudhi watu na utakosa ubwabwa wa bure!

 

Basi hali ndio kama hiyo unayoiona msomaji. Tumeshindwa muda mrefu sasa kutekeleza dini yetu ipasavyo kwa sababu ya kufichwa mengi si kwa jingine ila ni watu kulinda ‘Uluwa’ wao tu. Ndio maana leo unasikia watu majasho na mapovu yanawatoka kutetea Tawassul zisizofaa! Nguvu kama hizi hatujaziona wakizionyesha kukemea maovu, bali tunaona wakifanya urafiki au kufanya shughuli za maulidi au Tawassul kwenye nyumba za wenye kumiliki maduka ya kurekodia nyimbo za kitwaaghuut (‘Rapping’ Taarabu na kwasakwasa) au wenye nyumba zilizokodishwa ndani yake stoo za kuuza ulevi (stela). Ilimradi tu yale ambayo hayawagusi maslahi yao wao hawana habari nayo!

 

Katika makala hii hii tutaendelea kukutajia hoja zinazotegemewa na watetezi wa Tawassul zisizofaa na zitajibiwa ipasavyo InshaAllah.

 

HOJA YA NNE:

 

Wanadai watetezi wa Tawassul zisizofaa kwamba Swahaba Ibn Umar alitawassal kwa jaha ya Mtume (s.a.w.)

 

Imepokewa kwa Al – Haytham bin Hanash akisema:-

“Tulikua kwa Abdullahi bin Umar (r.a) mguu wake ukashikwa na ganzi. Basi mtu mmoja akamwambia: “Mtaje mtu alie kipenzi zaidi kwako katika watu. Akasema (Ibn Umar) Ewe Muhammad; basi (hapo hapo) aliamka (ganzi ikatoka) kama ngamia aliefunguliwa kamba.

(Imepokewa na Ibn Sunniy).

 

Na kisa kingine ni kama ifuatavyo:-

 

Imepokewa na Mujahid akisema:-

Ulipata ganzi mguu wa mtu mmoja mbele ya Ibn Abbaas (r.a.) (Swahaba). Ibn Abbaas Akamwambia (mtu huyo): taja alie kipenzi zaidi kwako katika watu. (Yule mtu) akasema: Muhammad (s.a.w.).

(Imepokewa na Ibn Sunniy).

 

Hadithi hizo mbili zimetumiwa na Sharifu Al-Malikiy katika kitabu chake Mafahim Yajib an Tuswahah uk. 148 chapa ya mwaka 1990) kama hoja kutetea Tawassul zisizofaa kisheria. Na bahati mbaya hawa wanafunzi wa mashekhe wenye kutetea tawassul bila kufanya utafiti wa kielimu wakaokota yaliyomo humo kwa kuitakidi kwamba kila alichokisema Al-Malikiy ni kama ‘wahyi’ kwa sababu eti yeye ni Sharifu hakosei kama wanavyoitakidi Mashia juu ya Maimamu wao.

 

Hoja inayojengwa katika Hadithi mbili hizo hapo juu ni kwamba mtu akipatwa na tatizo katika kiwiliwili chake, basi ataondokwa tu atakapo Tawassall kwa jina la Mtume (s.a.w.) au atakapomwita kwa jina lake, na eti ndio maana Muislamu akijikungwaa au akipatwa na msiba husema Mtumeeee!! Au Muhammad! Au hammad! Basi msiba ule humuondokea na sio kwamba kwa kufanya hivyo ni kumuomba Muhammad (s.a.w.) lakini ni sawa na kumuomba Mungu kwa jaha ya Muhammad (s.a.w.). Vile vile wanayatia nguvu madai haya kwa sababu eti Hadithi hizo mbili zimetajwa na Sheikh Ibn Taymiya eti pia (gogo la wana-Sunnah) na kuzitolea ushahidi katika kitabu chake Al-Kalimu Attwayyib uk. 165 kwa mujibu wa kitabu cha Al-Maliki.

 

JAWABU YA HOJA HIYO NI KAMA IFUATAVYO:-

 

Kwanza:

Inashangaza kuona kwamba pamoja na kutangaza misimamo yetu kua sisi Ansaar hatuabudu Mashekhe kama wanavyotakiwa kufanya hivyo watetezi wa Bid’aa na Tawassul zisizofaa kwa mujibu wa sera walizojiwekea ambazo zinawataka wanafunzi wachupe mipaka katika kuheshimu Mashekhe zaidi ya alivyoheshimiwa Mtume (s.a.w.) na Maswahaba zake, wakidai kufanya hivyo ndio itakiwavyo na asiefanya hivyo basi huhesabiwa anawatukana Mashekhe.

 

Na mwanafunzi yeyote mwenye kujiunga na Madarisi zao hupewa kitabu kinachoitwa ‘Taalimul Mutaallim’ katika kitabu hiki anafundishwa mwanafunzi jinsi ya kunyenyekea Mashekhe na kuwafanya wawe tayari hata kuegemewa na Mashekhe wao kama mito, kuwasimamia kila wanapowaona kuwapigia magoti bali sio Mashekhe tu bali hata watoto wa Mashekhe wanatakiwa wasimamiwe kwa heshima ya shekhe. Haya utayakuta katika kitabu tulichokitaja uk. 23. Anasema Mwandishi yafuatayo:-

 

“Na katika kumuheshimu (Shekhe) Ni kuwaheshimu wanawe na kila mwenye kutaalaqi (kuhusiana) nae, Na ilikua Ustadhi wetu Sheikhul Islaam Burhanuddin mwenye (kitabu cha Alhidaaya (r.a.) akisimulia mmoja katika wanachuoni wakubwa wa (Nchi ya) Bukhara alikua akikaa katika Majlisi ya Darasa (Msikitini) na alikua akisimama katikati ya Darasa mara kwa mara. Wakamuuliza juu ya (tendo) hilo. Akasema hakika ilivyo ni kwamba mtoto wa Ustadhi (Shekhe) wangu anacheza na watoto (wenzie) barabarani, na alikua akija mara kwa mara (upande) wa mlango wa Msikiti, basi nikimuona tu, humsimamia kwa ajili ya kumuadhimisha Ustadhi wangu”. (Mwisho wa kunukulu).

 

Basi mafunzo kama haya ndio yaliyowajenga vijana wetu kutii Mashekhe kibubusa, ikawa kila waambiwacho na Mashekhe wao basi si ruhusa kutafiti kwani ukienda kinyume na Shekhe lako utakua umemvunjia heshima. Hii ni kinyume na maadili ya kiislam.

 

Katika hadithi nyingi tunaona jinsi Maswahaba walivyokua wakimuadhimisha Mtume (s.a.w.), kwani walipokua wakikaa mbele yake walikua watulivu, wanyenyekevu kana kwamba juu ya vichwa vyao kuna ndege. Lakini pamoja na kumuadhimisha kote huko, walikua nao, hawajathubutu kumuudhi Mtume (s.a.w.) kwa lile asilolipenda kufanyiwa, kwa mfano hata siku moja hawajawahi kumsimamia Mtume (s.a.w.) kwa kumuadhimisha kwa vile alinyowaelimisha kwamba kumsimamia mwanadamu mwenzio kwa madai ya kumuadhimisha hakufai, kwani hiyo ni njia ya kuwapelekea watu kufanya ushirikina wa kuwaabudu binadamu. Na ndio haya tunayoyaona leo. Na katika Hadithi alizotukataza Mtume (s.a.w.) kusimamia watu ni:-

 

“Yeyote anaependa watu wajimathilishe mbele yake wakiwa wamesimama (kwa kumuadhimisha) basi ajiandalie makazi yake motoni”.

 

Vile vile Swahaba Anas (r.a.) anaelezea hali waliyokua nayo Maswahaba na amesema:-

“Hakukuwa na mtu yeyote katika dunia ambae (Swahaba) walikua wanampenda zaidi kumuona kuliko Mtume wa Mwenyeezi Mungu (s.a.w.) na walikua hawamsimamii kwa kujua kwao kua Mtume (s.a.w.) analichukia hilo”.

(Imepokewa na Bukhari katika Al-Adabul-Mufrad).

 

Haya basi tunaona Mtume (s.a.w.) ambae ndie anaestahiki kupewa heshima zote katika viumbe wa Mwenyeezi Mungu (S.W.) alikua akichukia kabisa kitendo hicho. Hata hivyo aliruhusu baadhi ya wakati kusimamiwa mgeni atokae mbali kwa nia ya kumpokea au aingie kwenye nyumba. Na ziko hadithi sahihi zenye muongozo huo, ispokua Ahlul Bid’aa kama kawaida yao wamezitumia hadithi hizo kama hoja ya kuwasimamia Mashekhe wakati wowote. Na wameikataa katakata ile hadithi sahihi iliyopokewa na Anas (r.a.) tuliyoitaja hapo juu. Kwa hiyo wale wanaodai kua ni warithi wa Mtume (s.a.w.) kielimu na kitabia wangepaswa kurithi mwenendo huo, kwani mtu hurithi kile alichoachiwa. Lakini bahati mbaya, utawakuta watu wenye tabia ile ya kupenda kuadhimishwa huonyesha kuchukia kwao pale wasiposimamiwa wao au watoto wao. Na kwa sababu wanayashikilia mambo haya basi hutafuta hoja yoyote ile ilimradi wawe na kitu cha kukamatia. Na katika hoja kubwa wanayoitegemea ni shairi lililonasibishwa na Swahaba Hasan bin Thaabit eti amesema:-

 

“Kusimama kwangu kwa ajili ya mtukufu wangu ni faradhi, na kuacha faradhi si jambo lilonyooka. Nimeona ajabu kwa yule mwenye akili na fahamu, anaona uzuri huu kisha akawa hasimami “. (Angalia kitabu ‘Aswaika’ uk. 32 chapa ya Tamta mwaka 1987).

 

Maneno hayo yanayosingiziwa kua ni ya Swahaba Hassan bin Thaabit (r.a.) mbali na kwamba ni maelezo yasiyokua na upokezi unaokubaliwa yanaonyesha wazi kupingana kwake na upokezi thabiti wa hadithi ya Anas (r.a.) iliyopokewa na Bukhari kwa sababu kwanza – Hassan atakua amewafanya Maswahaba wote kua ni watu wasiokua na akili wala fahamu. Kwani kwa maoni yake eti kumsimamia Mtume (s.a.w.) ni wajibu na wao hawakutekeleza wajibu huu, isipokua yeye tu. Kwa hiyo Maswahaba, kwa kutomsimamia Mtume (s.a.w.) watakua pia wamemvunjia heshima Mtume (s.a.w.).

 

Vile vile ushairi huu wa Hassan bin Thaabit ni kinyume cha wanavyoitakidi watetezi wa Bid’aa ambao wanaitakidi kwamba Mtume (s.a.w.) huhudhuria maulidini na ndio maana wao wanasimama pale anapohudhuria. Lakini pamoja na yote hayo, bado wanaitakidi kusimama ni jambo linalopendeza tu na si faradhi.

(Angalia kitabu cha Ziyadatu Lydhwaah uk.22 kilichochapishwa na Tamta).

 

Hivyo hata wao nao wamempinga Hasaan bin Thaabit (r.a.) juu ya hukmu aliyoitoa ya ufaradhi wa kumsimamia Mtume (s.a.w.).  Basi hivi ndivyo ilivyo ndugu msomaji Sunnah sahihi ya Mtume (s.a.w.) inapothibiti, batili hujitenga na wenye kushikamana nayo hufedheheka.

 

Maelezo haya marefu tumeyaleta kutokana na kauli ya watetezi wa Bid’aa na Tawassul zisizofaa kutaja majina ya Mashekhe Fulani kua ni vigogo vyetu wakidhani kua sisi tunawafuata kichwa mchunga kama walivyo wao.

 

Pili:

     Ni kweli kwamba hadithi hizo tulizotaja hapo juu kuhusu kuondoa ganzi kwa Tawassul jaha ya jina la Mtume (s.a.w.) zimetajwa katika kitabu cha Ibn Taymiya (Alkalimu Attwayyib). Lakini hadithi hizo hazikubaliki kwa mujibu wa fani ya uchambuzi wa Hadithi na zimehesabiwa kua ni mbovu, kwa hiyo hazifai kutolea ushahidi wa jambo hata kama huyo alietaja ni Shekhe alievaa kilemba kirefu. Na inafahamika kwa kila mwanafunzi wa somo la Hadithi kwamba hao Maimamu wakubwa waliomtangulia Ibn Taymiya wametaja Mahadithi mabovu chungu nzima katika vitabu vyao vya Hadithi na vya Fiqhi, na haiwi kwa waliyoyasema kua ni hoja. Ndio maana tunaambiwa vitabu sahihi kuliko vyote ni Bukhari na Muslim ama vilivyobakia vinaeleweka wazi kua wamechanganya nzima na mbovu.

 

Sasa hebu tuzichambue zile hadithi mbili za ganzi tuone ubovu wake uko wapi. Riwaya ya kwanza imetolewa na Ibn Sunniy katika kitabu chake “Amalul Yawni wa Laylat” na ametaja wapokezi wa Hadithi. Na katika hao aliowataja ni Muhammad bin Mus’ab Alqaqusani. Huyu amehesabiwa kua ni dhaifu, hafai kutolewa ushahidi, kwani ni mwenye kughafilika mno na mwenye kuchanganya upokezi. Hivyo hivyo kuna mpokezi Al Haitham bin Hanash. Huyu nae ni (Majhulal ayni) Mtu asie julikana. Vile vile kuna Abu Is’haaq Assubaiiy. Huyu ni mwenye kufanya ‘Tadliis’ (Ghushi katika upokezi). Ama Hadithi ya pili vile vile imepokewa na Ibn Sunniy katika kitabu chake Amalil Yawmi wa Laylati, na ametaja wapokezi wa hadithi. Na katika aliowataja ni Ghayyaath bin Ibraahim. Huyu amehesabiwa kua ni muongo na khabithi.

Kwa kila (dosari) zilizotajwa hapo juu, hadithi hizo mbili hazikubaliwi wala hazina hoja yenye kutegemewa.

 

Tatu:  

Isitoshe hata kama hadithi hizo ungethibiti upokezi wake, zisingefaa kua ni hoja ya kujuzisha Tawassul zisizofaa kisheria, kwa sababu jambo kubwa linaloonekana katika maneno ya hadithi hizo mbili ni kwamba ganzi la mguu linaondoka kwa kutaja mtu alie kipenzi zaidi mbele ya yule aliepatwa na ganzi. Haikutajwa kwenye hadithi hizo kwamba mapenzi yenyewe sharti yawe ya kiungu au ya kidini kama wanavyodai

Ahlul Bid’aa wal Hawaa ili ionekane kua hiyo ni aina ya Tawassul ya kutaja Mtume (s.a.w.) aliekufa au alie mbali ili kukidhi haja ya mtu.

 

Ni jambo lenye kueleweka kwa msomi yeyote kwamba hili la mtu kushikwa na ganzi ya mguu na kutaja jina la mtu ampendae sana ndipo ganzi hutoka ni katika itikadi za aina ya matibabu walizokua nazo Waarabu tangu zama za ujahilia (kabla ya kuja kwa Mtume (s.a.w.) na katika zama za uislam. Katika kitabu ‘Bulughul Irab cha Al-Aluusiy uk. 320 hadi 321 Juzuu ya 2) ametaja humo baadhi ya beti za ushairi zinazoonyesha tabia hiyo waliyokua nayo Waarabu. Hebu tutaje baadhi yake kwa faida ya msomaji.

 

Amesema Jamil Buthainah kumwambia mwanamke kipenzi chake:-

 

“Wewe ni kitulizo cha jicho langu wakati tukikutana,

Na utajo wako huniponya mguu wangu wakati unaposhika ganzi.

 

Na mwanamke nae Amesema:-

Unapokufa ganzi mguu wangu ninamwita Ibn Muswabi, basi

Nikisema: Abdullah – ganzi huondoka.

 

Na vile vile kauli ya Swahaba Abdullahi bin Umar  kama ungethibiti upokezi wake, basi ingekua na maana ile ile kua alipopatwa na ganzi alimtaja Mtume (s.a.w.) sio kwa maana ya kutawassal, bali ni ile itikadi aliyokua nayo ambayo ndio tunayotakiwa Waislam wote tuwe nayo kwamba mtume (s.a.w.) anatakiwa awe kipenzi zaidi katika watu kuliko wazazi wetu wawili, watoto wetu au kuliko watu wote, hivyo atakua amemtaja kwa sababu hiyo, na kama angelikua sie Muislam kama vile Mkristo basi angelimtaja Yesu! Kwa hivyo hatuwezi kusema kua hao waliotajwa hapo juu waliondokewa na ganzi la mguu kwa kutawassal kwa majina ya vipenzi vyao hata wawe mahawara au watu waovu, hii itapelekea wapenzi wa Bob Marley na Michael Jackson kutawassal kwa jaha za watu hao pindi wakipatwa na majanga.

Na Waarabu walikua na itikadi ya matibabu sampuli hii, huenda ni kutokana na mtu kumtaja ampendae kunaongeza joto la Damu na kuifanya ipite kwa haraka zile sehemu zilizokufa ganzi, lakini hili linahitaji utafiti wa kielimu (kisayansi) kwani matibabu mengi ya kizamani yalikua ya kiitikadi tu yaliyorithiwa toka kwa mababu na sio ya majaribio ya kielimu (kisayansi) ni sawa na vile walivyokua wakiitakidi wazee wetu humu mwetu kwamba mtu akipaliwa wakati anakunywa maji basi kuna mtu aliembali anamtaja kwa ubaya wakati ule.

 

Kutegemea mahadithi mabovu Na itikadi zisizo sahihi ndiko kulikowafanya Waislam wengi leo humu mwetu wakipatwa na msiba au hata kujikungwaa kumtaja Mtume (s.a.w.) badala ya Mwenyeezi Mungu (S.W.) ni nadra sana kumsikia mtu akipatwa na janga kumtaja Mwenyeezi Mungu (S.W.) au sifa zake ilihali Mwenyeezi Mungu (S.W.) ametaka tumpende Yeye zaidi kuliko chochote kisha ndipo tumpende Mtume (s.a.w.) kuliko wanaadamu wote. Lakini watu wamempenda Mtume (s.a.w.) kuliko Mwenyeezi Mungu (S.W.) kiasi ambacho kukiwa Na mkusanyiko wa watu kama vile Muhadhara kukatokea mtu kumtukuza Mwenyeezi Mungu (S.W.), basi watu wa Bid’aa huchukia sana na hapo hapo kutaja nabiiii!! Au Mtumeee!! Na watu huitikia, Maleeee!!! Lakini ukiwakumbusha kumtukuza Allah kwamba ni Mkubwa zaidi basi watakaa kimya,  ilihali Yeye Mwenyeezi Mungu (S.W.) ndie alieagizia kutajwa sana, na yeye mwenyewe Mtume (s.a.w.) alikua akimtaja Mwenyeezi Mungu (S.W.) mara nyingi sana kila siku na hata akifikwa na majanga kwa kutekeleza Aya ifuatayo. Amesema Allah (S.W.):- 

“Enyi mlioamini mkumbukeni Mwenyeezi Mungu kwa wingi. Na mtukuzeni asubuhi na jioni”. (Al-Ahzaab /41-42)

 

 

UZINDUSHI KUHUSIANA NA MASINGIZIO KWAMBA ANSAAR HAWATAKI KUMSIFU NA KUMSWALIA MTUME (S.A.W.)

 

Ahlul Bid’aa wal Hawaa wanajaribu kuwadanganya watu kua sisi kwa kukumbusha watu utajo wa Mwenyeezi Mungu (S.W.) kwa wingi basi tunakua tunapinga Mtume (s.a.w.) asiswaliwe au asisifiwe. Tunataraji kua tuliwabainishia Waislam tofauti kati ya kumswalia Mtume (s.a.w.), kumsifu na kusherehekea mazazi yake (Angalia makala yetu Al-Fikrul Islamiy Na. 24) Tunachopinga ni sherehe za mazazi ya Mtume (s.a.w.) kwa sababu ni jambo lilozushwa katika dini tena na Mashia huko Misri (Egypt) yapata karne Saba baada ya kufa Mtume (s.a.w.). Na bahati nzuri hata watetezi wa Bid’aa hii ya Maulidi wanakiri hilo. Anasema mwandishi wa kitabu: ‘Aswaika’ uk. 5.

 

Nimesema: Naam hakika katika kujikusanya watu kwa kusikiliza kisa cha mazazi ya Mtume (s.a.w.) ni jambo lilozushwa, halikuwepo zama za Utume bali halikudhihiri isipokua katika karne ya Saba hijiria.”

 

Alhamdulillahi leo wamekiri watetezi wa Bid’aa waziwazi kwamba kujikusanya kwa ajili ya kusikiliza kisa cha mazazi ya Mtume (s.a.w.) ni jambo ambalo halikufanywa na Mtume (s.a.w.) wala Maswahaba, wala Taabiina bali watu wote walioishi karibu miaka mia saba baada ya kufa kwa Mtume (s.a.w.) wala hawakuliona bora, isipokua hao hao Mashia wanaowatukana Maswahaba wa Mtume (s.a.w.) ndio walioona jambo hilo ni bora na Ahlul Bid’aa wa zama zetu, kwa madai kwamba kwa kufanya hivyo ndio wanadhihirisha mapenzi na kumsifu kwao Mtume (s.a.w.), lakini ukiangalia hakika yao utagundua mara moja kua wao ndio maadui wa mwanzo wa mafunzo ya Bwana Mtume (s.a.w.).

Hebu mtu aende katika Mahospitali yao aone jinsi mafunzo ya Mtume (s.a.w.) yalivyodharauliwa; wanawake (wafanyakazi) wanavaa nguo zisizo na stara kisheria, wamejenga mafiriji ya maji baridi (majokofu) kisha wakataka watu wamshirikishe Allah (S.W.) kwa kunywa maji kwa jina la Imam Hussein badala ya kunywa kwa jina la Allah (S.W.).

 

Wanakwenda kufanya sherehe za kumsifu Mtume (s.a.w.) kwenye nyumba ya watu ambao ndio maadui wakubwa wa Mafunzo ya Mtume (s.a.w.), mtu ambae anauza Kaseti (kanda) za miziki ya Kitwaaghuuti (bela bela, kwasakwasa, Bongoman na zile zenye kuamsha hamasa za zinaa. Vipi mtu huyu atakua anampenda Mtume (s.a.w.)? Iwapo yule ambae hugeuza mita ya redio tu wakati ikisomwa Qur’aan akaweka muziki wa Kongo (Zaire), basi kwa mujibu wa mafunzo yao mtu huyo ni kaafir je, yule mwenye kuziuza hasa hizo nyimbo za Kongo ili kueneza uovu baina ya waumini ataitwaje? (Angalia kitabu ‘ULINDE UISLAMU WAKO’ ambacho kimekusanya mambo yenye kumkufurisha Muislam, kifungu Na. 33 kinasema hivi: - kugeuza mita ya redio wakati inaposomwa Qur’aan, ukaweka mita mahali pa muziki wa Kongo, mwisho anasema mwandishi wa kitabu hicho anasema hivi:-

 

Mwenye kufanya au kusema moja katika haya ametoka katika Uislam… je, wamesahau makatazo na makemeo ya Mwenyeezi Mungu (S.W.) juu ya wale wenye kutangaza uovu, Aliposema:-

 

“Kwa yakini wale wanaopenda uenee uovu kwa wale walioamini, watapata adhabu iumizayo katika Dunia na Akhera….” 

(An Nuur/ 19).

 

Basi hawa ndio watu wanaojidai wanampenda Mtume (s.a.w.) ilihali mafunzo yake wanayapiga vita kimatendo. Huu ni unafiki uliodhahiri, kwani Mwenyeezi Mungu (S.W.) amemleta Mtume wake ili atiiwe na kufuatwa kwa yote aliyokuja nayo.

Amesema Allah (S.W.):-

 

“Sema: Ikiwa nyinyi mnampenda Mwenyeezi Mungu, basi nifuateni, (hapo) Mwenyeezi Mungu Atakupendeni na Atakusameheni madhambi yenu”. (Aali Imraan / 31).

 

Ndugu Muislam tutaendelea InshaAllah katika makala ijayo kukuletea hoja zinazotegemewa na watetezi wa Tawassul zisizofaa na za ushirikina na zitajibiwa ipasavyo.