Misamiati Yenye Asili Ya Lugha Ya Kiarabu
F
|
Neno |
Maana |
Kiarabu |
|
fadhila |
kumfadhilisha mtu, kumfanyia wema, ukarimu, hisani, jamala, amali au ‘ibaadah inayosababisha kuchuma thawabu. |
فضل |
|
fahamu |
kufahamu |
فهم |
|
faharasa/faharisi |
orodha, sherehe, elezo. |
فهرس |
|
fakhari, fahari |
kuwa na fahari ya jambo zuri, huenda ikamaanisha fahari ya kiburi kutokana na kujionyesha. |
فخر |
|
fasili |
1-pambanuo, fafanua, bainisha waziwazi, kugawa au kuainisha maaandiko katika mafungu, kushona kitambaa, fungu la maneno, kutenganisha, kuachisha |
فصل |
|
fasili |
sherehi, tanzua, changanua, fafanua, eleza waziwazi. |
فصل |
|
fauka |
juu |
فوق |
|
faulu |
kufaulu, mafanikio |
فلاح |
|
fazaika |
mshtuko mkubwa unaomfanya mtu azimie |
فزع |
|
fidiya |
kufidia jambo kama fidia ya anayeshindwa kutekeleza ibaadah fulani, au kufidia kutokana na kupindukia mipaka katika ‘ibaadah, mfano: kufidia kwa kulisha maskini kwa ambaye hawezi swawm ya Ramadhwaan. |
فدية |
|
fikiri |
kufikiri, kuwaza, kudhania. |
فكر |
|
fisadi |
ufisadi |
فساد فسد |
|
furahi |
kufurahi. Katika Qur-aan huenda ikamaanisha kufurahi kwa kawaida au kufurahi kwa kujigamba kama kisa cha Qaaruwn katika [Suwrah Al-Qaswasw Aayah 76] |
فرح |
|
furkani |
pambanuo, bainisho la haki na batili. |
فرقان |
|
futahi |
kufungua, kupata ushindi wa nchi. |
فتح |